Ga naar de inhoud
Home » Vermogensmeter op de cross – nutteloos?

Vermogensmeter op de cross – nutteloos?

    Zandpassage bij hardloop cross

    Vandaag liep ik voor het eerst met een vermogensmeter op onverharde ondergrond. Het grote voordeel van vermogen ten opzichte van snelheid is dat hoogteverschillen en tegenwind in het vermogen verwerkt zitten. Ik was dan ook erg benieuwd naar mijn vermogen na afloop van deze cross, maar dat bleek veel lager dan verwacht.

    De cross zelf

    Ik liep 2,5 km bij de Wijthmenerplascross in Zwolle. Een parcours waarbij je deels op zandstroken en deels op het gras loopt. Daarbij zitten in de graspassages een aantal korte klimmetjes. Door het koude weer van de afgelopen week was het zand behoorlijk opgevroren, maar was er goed te lopen op het gras. Op de spikes had je in ieder geval geen last van gladheid.

    Na een snelle start zakte ik na de eerste km wat terug, maar met een snel laatste deel heb ik toch alles er uit kunnen persen. Uiteindelijk finishte ik in mijn categorie als 9e in 10:18 (uitslag). Met mijn huidige conditie ben ik tevreden met dat resultaat. Het voelde ook alweer een stuk sterker dan bij de Sintloop van 2 weken geleden.

    De vermogensmeter is waardeloos bij een cross

    Volgens mijn prestaties tot nu toe zou ik, volgens Stryd, een uur lang 401W moeten kunnen volhouden. Tijdens deze 10 minuten kwam ik tot gemiddeld 400W, ondanks dat ik alles gaf. Bij de Sintloop liep ik op bijna de dubbele tijdsduur 411W. Door het vele draaien en keren zit er wel veel meer pieken en dalen in het vermogen, zoals hieronder te zien. Immers, na elke bocht en bij elk heuveltje moet je weer aanzetten om op tempo te komen. Toch zie je dat niet terug in het genormaliseerde vermogen dat slechts 1W hoger was.

    Grafiek vanuit Stryd waaruit blijkt dat de vermogensmeter voor het hardlopen minder representatief is voor onverharde ondergronden zoals bij een cross.

    De vermogensmeter houdt rekening met hoogteverschillen. Je ziet hele duidelijke pieken in het vermogen voor de klimmetjes. Echter het nadeel van de Stryd Next Gen is dat deze op de voet gemonteerd zit en meet hoe je voet door de lucht verplaatst. Welke ondergrond daaronder zit, lijkt die niet te kunnen detecteren op basis van de impact. Dat gras en zand zwaarder lopen dan het asfalt heeft de footpod dus niet door. Volgens het boek Hardlopen met Power! kost het crossen ongeveer 6% meer energie dan vlak asfalt. Het vermogen lijkt dus aardig onderschat. Ik kan me niet voorstellen dat ik met een lager vermogen heb gelopen dan bij de Sintloop.

    Nou kijkt er (bijna) niemand op een korte cross naar zijn horloge tijdens het lopen. En als iemand het wel doet, dan waarschijnlijk niet om het vermogen te checken. In dat opzicht maakt het dus niet uit dat de waardes niet helemaal kloppen. Echter voor de analyse achteraf is het wel lastig om prestaties te vergelijken. Door de onderschatting van het vermogen krijg je ook niet de juiste Stress Score voor je activiteit. Die krijg je echter ook niet als je kijkt naar je tempo. Hartslag zou dan de beste graadmeter zijn, maar door de kou was ook mijn polssensor niet erg betrouwbaar.

    Gelukkig gaan mijn prestaties voor mijn gevoel wel weer vooruit. De cross blijf ik dus, net als anders, op gevoel lopen. De vermogensdata pakken we er dan maandag wel weer bij tijdens de baantraining!

    Tags: